burulu

s. 扭曲的

Türkçe-Çince Sözlük. 2014.

Look at other dictionaries:

  • burulu — 1. sif. Buruq, burulmuş, buruqburuq. <Nadir> . . Zeynəbin zərif yanaqlarına tökülmüş burulu saçlarını yad edirdi. B. T.. 2. z. və sif. Əyri, dalğavari, qıvrıla qıvrıla. Burulu axan çayın qırağına zil bir qaranlıq çökmüş(dü). S. R …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bürülü — sf. Bürünmüş …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.